ปรากฏการณ์และทางช้างเผือก

อะไรนับว่าใหญ่

ต้องผ่านครบสามข้อ: เห็นด้วยตาเปล่า อยู่เหนือขอบฟ้าของที่ที่ผู้ใช้อยู่ และเกิดตอนที่ฟ้ามืดพอ ข้อสองกับข้อสามคิดใหม่ทุกครั้งที่ที่ของฟ้าเปลี่ยน ปรากฏการณ์เดียวกันจึงขึ้นปฏิทินของคนกรุงเทพฯ แต่อาจไม่ขึ้นของคนลอนดอน

รายการและแผ่นรายละเอียด

รายการเปิดจากท้ายหน้าฟ้า เรียงตามวัน มีเฉพาะเรื่องที่ผ่านเกณฑ์ข้างบน แต่ละแถวบอกวิธีดูในบรรทัดเดียว ป้ายขวาบอกว่าดูในเมืองได้หรือต้องไปที่มืด แตะแถว หรือแตะชิปฟ้าในรายการของวัน จะได้แผ่นรายละเอียด ซึ่งมีโดมเล็กชี้ตำแหน่งตอนที่ดีที่สุด และปุ่ม “นัดดู” ที่สร้างนัดของผู้ใช้เองที่เวลานั้น นัดที่สร้างแล้วเป็นกิจกรรมธรรมดา มีสี และ sync ตามปกติ

ทางช้างเผือก

สิ่งที่คนอยากถ่ายคือใจกลาง ซึ่งเป็นส่วนที่สว่างที่สุดของแถบ แอปบอกว่า “เห็น” เมื่อครบสามอย่าง: ฟ้ามืดสนิท ใจกลางสูงตั้งแต่ 10° และดวงจันทร์อยู่ใต้ขอบฟ้าหรือสว่างไม่ถึงหนึ่งในสี่ แท็บทางช้างเผือกของหน้าฟ้าบอกช่วงของคืนที่เลือก และแท่งรายคืนของเดือนนั้น แถวดวงจันทร์ใต้แท่งอธิบายเองว่าทำไมบางคืนถึงหายไป

หนึ่งคอลัมน์คือหนึ่งคืนของปี 2569 จากหกโมงเย็นด้านบนถึงหกโมงเช้าด้านล่าง สีเป็นสีของฟ้าจริงเหมือนแถบฟ้า แถบสว่างที่ทแยงลงมาคือช่วงที่เห็นใจกลาง ต้นปีต้องตื่นก่อนรุ่งสาง กลางปีเห็นได้ทั้งคืน ปลายปีเหลือแค่หัวค่ำ ริ้วที่ซ้ำทุกเดือนคือดวงจันทร์ เลื่อนเมาส์ไปบนภาพเพื่ออ่านค่าของคืนนั้น

ข้อมูลมาจากไหน

ไม่มีอะไรมาจากเครือข่าย สิ่งที่คำนวณได้ก็คำนวณ สิ่งที่คำนวณไม่ได้เป็นตารางเล็ก ๆ ที่มากับแอป